Οι VAVEL ξεκίνησαν το 1984 στη Θεσσαλονίκη και η πρώτη τους εμφάνιση ήταν σε ένα διήμερο φεστιβάλ στην πλαζ της Καλαμαριάς με παρουσία σχεδόν όλων των γκρουπ της πόλης.
Από τις πρώτες συναυλίες τους προσπάθησαν να γεφυρώσουν τις διαφορές που υπήρχαν ανάμεσα σε Βορρά και Νότο, κάνοντας κοινές συναυλίες με γκρουπ από την Αθήνα όπως RUST, VICE HUMAN και άλλα.
Το 1986 κυκλοφόρησαν το πρώτο ομώνυμο LP τους κάνοντας μεγάλη επιτυχία.
Η δεύτερη δουλειά τους ενώ ηχογραφήθηκε το 1988 όπως γράφεται και πάνω στο δίσκο (ο Παύλος Γαβριηλίδης όμως έχει δηλώσει σε συνέντευξη του ότι ηχογραφήθηκε το 1987) κυκλοφόρησε τελικά το 2003 σε CD και 500 μόλις αριθμημένα συλλεκτικά βινύλια. Αρχικά ο τίτλος του master ήταν Unity που συμβόλιζε την ένωση του Βορρά με το Νότο (Αθήνα - Θεσσαλονίκη) και στο εξώφυλλο θα υπήρχαν δυο αλυσίδες οι οποίες θα ενώνονταν στο οπισθόφυλλο του δίσκου. Αυτό δε συνέβη ποτέ και τελικά κυκλοφόρησε με τον τίτλο The Second Death και διαφορετικό εξώφυλλο
To 1991-92 οι VAVEL που πάντα είχαν στα πλάνα τους και το εξωτερικό, βρέθηκαν αρχικά στην Ολλανδία και μετά στη Γερμανία κυνηγώντας το όνειρο. Ήρθαν σε επαφή με τον τότε μάνατζερ των Scorpions, Uli Dietrich αλλά διάφορα οικονομικά κυρίως θέματα δεν έφεραν το πολυπόθητο αποτέλεσμα...
Στο The Second Death που ηχογραφήθηκε στα Rock Studios της Θεσσαλονίκης με ηχολήπτη τον μεγάλο Παντελή Δεληγιαννίδη, η σύνθεση του γκρουπ ήταν: Παύλος Γαβριηλίδης-φωνή, Δημήτρης Ανδριτσούδης-κιθάρες, Μάκης Αποστολίδης-μπάσο, Κώστας Κυριακίδης-ντραμς, Παύλος Χατζησυμεωνίδης-πλήκτρα.
Δημοσίευση σχολίου
0
Σχόλια
Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα
Η ακινησία είναι θάνατος. Στάση ζωής.
Το τέλος μπορεί να περιμένει λίγο ακόμα.
Πριν χαθούμε. Λίγο ροκ ακόμα πριν μας αγκαλιάσει οριστικά το φως.
Η μουσική είναι μονάδα μέτρησης για μας.
Ο πόνος περικλείει ελευθερία.
Όνειρα που καίγονται σαν κεριά, αφήνοντας σημάδια στα χέρια.
Χαρίζει σιωπές. Μας κάνει πιο δυνατούς.
Στο φόβο του ταξιδιού κρύβεται η συνέχεια.
Η συλλογή των κομματιών μας.
Αυτό το ροκ δεν θα τελειώσει ποτέ.
Όλα είναι δρόμος.
— Σταύρος Σταυρόπουλος
Η μουσική είναι δική μας.
Είναι εμείς.
Και όπως εμείς, είναι πάντα εδώ.
Μας περιβάλλει σαν τα άπειρα σωματίδια της ζωής.
Δεν φαίνεται.
Μόνο νιώθεται.
Όπως η ζωή.
Η Ροκ Είναι Τούτο
Πέτρα που κυλάει,
ανατρέπει, αμφισβητεί,
δεν πείθεται και δε σταματάει,
κόντρα στα κρατούντα,
κόντρα σε όσα οι άλλοι θεωρούν δεδομένα.
Henry David Thoreau
«Όταν ακούω μουσική,
Δεν νιώθω κανέναν κίνδυνο.
Είμαι άτρωτος.
Δεν βλέπω εχθρό.
Είμαι συγγενής με τους παλαιότερους χρόνους και με τους νεότερους.»
Alexis Korner
«Σε όλη μου τη ζωή πρέπει να υπέφερα από βαριά σχιζοφρένεια.
Ο ένας μου εαυτός, αυτός που ακούει ό,τι δεν μπορεί να παίξει ο άλλος,
είναι αυτός που κυριαρχεί...»
Robert Fripp
«Η μουσική είναι το κρασί
που γεμίζει το φλιτζάνι της σιωπής.»
Alan Watts
“When we dance, the journey itself is the point,
as when we play music the playing itself is the point.
And exactly the same thing is true in meditation.
Meditation is the discovery that the point of life
is always arrived at in the immediate moment.”
Always Somewhere ॐ Travelling through sound & silence
0 Σχόλια
Μοιράσου τις σκέψεις σου για τη μουσική – κάθε άποψη προσθέτει στο ταξίδι μας.
Έχεις προτάσεις; Κομμάτια που αγαπάς;
γράψε μας τι σκέφτεσαι!