Προσκεκλημένοι μουσικοί: Darryl Jones (μπάσο), Pierre de Beauport (πιάνο), Jim Keltner και Blondie Chplain (κρουστά), Waddy Wachtel (κιθάρα), Darrell Leonard (τρομπέτα), Joe Sublett (σαξόφωνο), Bernard Fowler και Blondie Chaplin (φωνητικά)
Οι στίχοι του Thief in the Night αντικατοπτρίζουν διάφορες γυναίκες που υπήρξαν μέρος της ζωής του Keith Richards σε διαφορετικές περιόδους. Περιγράφει το τραγούδι ως εμπνευσμένο από πολλές σχέσεις, ξεκινώντας από τα εφηβικά του χρόνια, όταν στεκόταν έξω από μια κατοικία στο Dartford, γνωρίζοντας πού ζούσε ένα κορίτσι εκεί και ο φίλος της. Η αφήγηση εξελίσσεται και περιλαμβάνει φιγούρες όπως ο Ronnie Spector, η Anita Pallenberg και η Patti Hansen.
Μουσικά μιλώντας, το Thief in the Night ξεκίνησε ως ένα κιθαριστικό riff που δημιουργήθηκε από τον Pierre de Beauport. Ενώ ο Pierre το έπαιζε με τον Charlie στο στούντιο, ο Keith, που μόλις είχε φτάσει, κίνησε το ενδιαφέρον του και συμμετείχε, προσθέτοντας τη δική του αίσθηση. Παρόλο που ο Mick ηχογράφησε αρχικά ένα φωνητικό για το κομμάτι, δυσκολεύτηκε να συνδεθεί με αυτό, με αποτέλεσμα έναν κακό ήχο. Αφού ο Keith πέρασε όλη τη νύχτα δουλεύοντας ξανά τα φωνητικά με τους Blondie Chaplin και Bernard Fowler, απογοητευμένος διαπίστωσε ότι η κασέτα του είχε παραβιαστεί την επόμενη μέρα.
Ο Keith πήρε την κύρια κασέτα και απομονώθηκε σε ένα στούντιο στο Long Island για δύο ημέρες για να τελειώσει και να μιξάρει το τραγούδι. Το τελικό αποτέλεσμα είναι μια μπαλάντα R&B. Τελικά, το Thief in the Night μοιάζει περισσότερο με ένα κομμάτι του Keith Richards , που ευθυγραμμίζεται στενά με τα σόλο άλμπουμ του παρά με ένα τραγούδι των Rolling Stones.
Δημοσίευση σχολίου
0
Σχόλια
Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα
Η ακινησία είναι θάνατος. Στάση ζωής.
Το τέλος μπορεί να περιμένει λίγο ακόμα.
Πριν χαθούμε. Λίγο ροκ ακόμα πριν μας αγκαλιάσει οριστικά το φως.
Η μουσική είναι μονάδα μέτρησης για μας.
Ο πόνος περικλείει ελευθερία.
Όνειρα που καίγονται σαν κεριά, αφήνοντας σημάδια στα χέρια.
Χαρίζει σιωπές. Μας κάνει πιο δυνατούς.
Στο φόβο του ταξιδιού κρύβεται η συνέχεια.
Η συλλογή των κομματιών μας.
Αυτό το ροκ δεν θα τελειώσει ποτέ.
Όλα είναι δρόμος.
— Σταύρος Σταυρόπουλος
Η μουσική είναι δική μας.
Είναι εμείς.
Και όπως εμείς, είναι πάντα εδώ.
Μας περιβάλλει σαν τα άπειρα σωματίδια της ζωής.
Δεν φαίνεται.
Μόνο νιώθεται.
Όπως η ζωή.
Η Ροκ Είναι Τούτο
Πέτρα που κυλάει,
ανατρέπει, αμφισβητεί,
δεν πείθεται και δε σταματάει,
κόντρα στα κρατούντα,
κόντρα σε όσα οι άλλοι θεωρούν δεδομένα.
Henry David Thoreau
«Όταν ακούω μουσική,
Δεν νιώθω κανέναν κίνδυνο.
Είμαι άτρωτος.
Δεν βλέπω εχθρό.
Είμαι συγγενής με τους παλαιότερους χρόνους και με τους νεότερους.»
Alexis Korner
«Σε όλη μου τη ζωή πρέπει να υπέφερα από βαριά σχιζοφρένεια.
Ο ένας μου εαυτός, αυτός που ακούει ό,τι δεν μπορεί να παίξει ο άλλος,
είναι αυτός που κυριαρχεί...»
Robert Fripp
«Η μουσική είναι το κρασί
που γεμίζει το φλιτζάνι της σιωπής.»
Alan Watts
“When we dance, the journey itself is the point,
as when we play music the playing itself is the point.
And exactly the same thing is true in meditation.
Meditation is the discovery that the point of life
is always arrived at in the immediate moment.”
Always Somewhere ॐ Travelling through sound & silence
🎙️ Ακούς το
Travellers Radio
– ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις.
Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.
□ Travellers Radio
MOOD OF THE DAY
«"Ούτε η Ελλάδα, ούτε ο πλανήτης ανήκουν στους φασίστες και στους μισανθρώπους. Οι μετανάστες, οι πρόσφυγες, όσους η ανάγκη οδήγησε εδώ κι εκεί, από όπου κι αν έρχονται, όπου κι αν πηγαίνουν, είναι το ίδιο αδέρφια μας, όπως τα αδέρφια μας οι Έλληνες μετανάστες. Κι επειδή είναι αδέρφια μας, ο τόπος μας είναι τόπος τους, και ο τόπος τους είναι τόπος μας...
...Το μόνο απαραβίαστο σύνορο είναι η ανθρωπιά. Το μόνο διαβατήριο για να πορεύεται κανείς στον κόσμο του Ανθρώπου, είτε τρώει χοιρινό είτε όχι, είτε πιστεύει στο Χριστό είτε όχι, είναι η αλληλεγγύη σε όσους την χρειάζονται"
»
0 Σχόλια
Μοιράσου τις σκέψεις σου για τη μουσική – κάθε άποψη προσθέτει στο ταξίδι μας.
Έχεις προτάσεις; Κομμάτια που αγαπάς;
γράψε μας τι σκέφτεσαι!