Και γιατί να μην ξεκινήσεις ή να μη συνεχίσεις τη μέρα σου με «Αγάπανθος»; Πρόκειται για ένα συγκρότημα της Ελληνικής ροκ σκηνής που εμφανίστηκε τη δεκαετία του 70' .
Πρωτοεμφανίστηκαν το 1975 με το σινγκλ "Η Μπαλάντα της Ελένης / Σαν Όνειρο" έχοντας στη σύνθεση τους Θόδωρο Τρύφωνα, Ντόριαν-Θεόδωρο Κόκα και Χάρη Κατσιμίχα. Τον επόμενο χρόνο, με τον Στέφανο Δεκεριάν στη θέση του Κατσιμίχα (ο οποίος έφυγε με τον αδερφό του για σπουδές στο Βερολίνο και οι δρόμοι τους χώρισαν), κυκλοφόρησαν το πρώτο τους ομώνυμο άλμπουμ από την EMI Columbia πάντα με ελληνικό στίχο. Το σχήμα ξεκίνησε σαν τρίο και μετά από περιόδους απραγίας και ανακατατάξεις στη σύνθεσή τους, κατέληξαν σε κανονικό πενταμελές ροκ συγκρότημα, με το Θεόδωρο Τρύφωνα (μπάσο, τραγούδι), τη Χαρά Αργυροπούλου (τραγούδι), τον Τάκη Λιαρμακόπουλο (ντραμς), το Θανάση Μπίκο (κιθάρα) και το Γιάννη Γιοκαρίνη (πλήκτρα).
Οι Αγάπανθος ήταν συγκρότημα των 70'ς που σχηματίστηκε μετά την διάλυση των Morka. Eμφανίστηκαν το 1975 με το σινγκλ "Η Μπαλάντα της Ελένης / Σαν Όνειρο" έχοντας στη σύνθεση τους Θόδωρο Τρύφωνα, Ντόριαν-Θεόδωρο Κόκα και Χάρη Κατσιμίχα. Τον επόμενο χρόνο, με τον Στέφανο Δεκεριάν στη θέση του Κατσιμίχα, κυκλοφόρησαν το πρώτο τους ομώνυμο άλμπουμ από την EMI Columbia πάντα με ελληνικό στίχο. Σε εκείνο τον δίσκο διασκεύασαν Neil Young (Μαυρομάτα κοπελιά) και Joni Mitchell (To ταξίδι της ζωής).
Μετά από χρόνια αδράνειας, πλέον κατέληξαν σε κανονικό πενταμελές ροκ συγκρότημα, με το Θεόδωρο Τρύφωνα (μπάσο, τραγούδι), τη Χαρά Αργυροπούλου (τραγούδι), τον Τάκη Λιαρμακόπουλο (ντραμς), το Θανάση Μπίκο (κιθάρα) και τον Γιάννη Γιοκαρίνη (πλήκτρα).
Δεύτερος δίσκος το 1984, χωρίς την επιτυχία που ανέμεναν και διαλύθηκαν λίγο αργότερα. Σε εκείνο τον δίσκο συμμετείχαν στην κιθάρα ο Γιάννης Δρόλαπας στη θέση του Μπίκου, ο Ζαφείρης Τσίναλης στα ντραμς, ο Μάκης Αναστασόπουλος (κιθάρα) και ο Βαγγέλης Μπόντας (κρουστά).
Δημοσίευση σχολίου
0
Σχόλια
Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα
Η ακινησία είναι θάνατος. Στάση ζωής.
Το τέλος μπορεί να περιμένει λίγο ακόμα.
Πριν χαθούμε. Λίγο ροκ ακόμα πριν μας αγκαλιάσει οριστικά το φως.
Η μουσική είναι μονάδα μέτρησης για μας.
Ο πόνος περικλείει ελευθερία.
Όνειρα που καίγονται σαν κεριά, αφήνοντας σημάδια στα χέρια.
Χαρίζει σιωπές. Μας κάνει πιο δυνατούς.
Στο φόβο του ταξιδιού κρύβεται η συνέχεια.
Η συλλογή των κομματιών μας.
Αυτό το ροκ δεν θα τελειώσει ποτέ.
Όλα είναι δρόμος.
— Σταύρος Σταυρόπουλος
Η μουσική είναι δική μας.
Είναι εμείς.
Και όπως εμείς, είναι πάντα εδώ.
Μας περιβάλλει σαν τα άπειρα σωματίδια της ζωής.
Δεν φαίνεται.
Μόνο νιώθεται.
Όπως η ζωή.
Η Ροκ Είναι Τούτο
Πέτρα που κυλάει,
ανατρέπει, αμφισβητεί,
δεν πείθεται και δε σταματάει,
κόντρα στα κρατούντα,
κόντρα σε όσα οι άλλοι θεωρούν δεδομένα.
Henry David Thoreau
«Όταν ακούω μουσική,
Δεν νιώθω κανέναν κίνδυνο.
Είμαι άτρωτος.
Δεν βλέπω εχθρό.
Είμαι συγγενής με τους παλαιότερους χρόνους και με τους νεότερους.»
Alexis Korner
«Σε όλη μου τη ζωή πρέπει να υπέφερα από βαριά σχιζοφρένεια.
Ο ένας μου εαυτός, αυτός που ακούει ό,τι δεν μπορεί να παίξει ο άλλος,
είναι αυτός που κυριαρχεί...»
Robert Fripp
«Η μουσική είναι το κρασί
που γεμίζει το φλιτζάνι της σιωπής.»
Alan Watts
“When we dance, the journey itself is the point,
as when we play music the playing itself is the point.
And exactly the same thing is true in meditation.
Meditation is the discovery that the point of life
is always arrived at in the immediate moment.”
Always Somewhere ॐ Travelling through sound & silence
0 Σχόλια
Μοιράσου τις σκέψεις σου για τη μουσική – κάθε άποψη προσθέτει στο ταξίδι μας.
Έχεις προτάσεις; Κομμάτια που αγαπάς;
γράψε μας τι σκέφτεσαι!