Το “And The Waltz Goes On” είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά παραδείγματα του πόσο βαθιά συνδεδεμένος ήταν πάντα ο Anthony Hopkins με τη μουσική. Παρότι ο κόσμος τον γνωρίζει ως έναν από τους σημαντικότερους ηθοποιούς του 20ού και 21ου αιώνα, ο Hopkins συνέθεσε αυτό το βαλς το 1964, όταν ήταν ακόμη νέος ηθοποιός, πολύ πριν γίνει παγκοσμίως γνωστός.
Η ιστορία πίσω από το βαλς
Ο Hopkins είχε γράψει το κομμάτι και το κρατούσε στο συρτάρι για δεκαετίες. Η σύζυγός του, γνωρίζοντας την αγάπη του για τη μουσική, έστειλε την παρτιτούρα στον André Rieu, τον “βασιλιά του βαλς”. Ο Rieu ενθουσιάστηκε, το ενορχήστρωσε και το παρουσίασε ζωντανά με την Johann Strauss Orchestra.
Η στιγμή που ο Hopkins άκουσε για πρώτη φορά το βαλς του να παίζεται από μεγάλη ορχήστρα — σχεδόν 50 χρόνια μετά τη σύνθεσή του — έγινε viral. Ο ίδιος συγκινήθηκε βαθιά, λέγοντας ότι ήταν ένα όνειρο ζωής που επιτέλους πραγματοποιήθηκε.
Ο Αnthοny Ηοpkins, εκτός από εξαιρετικός ηθοποιός είναι και πολύ καλός συνθέτης. Αυτό είναι ένα από τα κομμάτια που έχει συνθέσει με τίτλο “And The Waltz Goes On”, και τη συνοδεία του γνωστού βιολιστή Αndre Rieu.
Το “And The Waltz Goes On” γράφτηκε το 1964, αλλά παρέμεινε ανέκδοτο μέχρι το 2011, όταν ο André Rieu το ενορχήστρωσε και το παρουσίασε ζωντανά με την Johann Strauss Orchestra.
Το κομμάτι κυκλοφόρησε επίσημα στο άλμπουμ του André Rieu:
“And The Waltz Goes On” (2011)
και έγινε διεθνής επιτυχία, φέρνοντας στο προσκήνιο την άγνωστη μουσική πλευρά του Hopkins.
Ο Hopkins έχει δηλώσει ότι η μουσική ήταν πάντα ένα προσωπικό του καταφύγιο, παράλληλα με την υποκριτική. Η πρώτη ζωντανή εκτέλεση του βαλς έγινε παρουσία του Hopkins, ο οποίος συγκινήθηκε βαθιά ακούγοντας τη σύνθεσή του να ζωντανεύει μετά από σχεδόν πέντε δεκαετίες. Το έργο έγινε γνωστό μέσα από τηλεοπτικές εμφανίσεις και διαδικτυακά βίντεο, ενώ η συνεργασία με τον Rieu ανέδειξε την κλασική, ρομαντική αισθητική της σύνθεσης και αποκάλυψε μια άγνωστη δημιουργική πλευρά του ηθοποιού.
🎙️ Ακούς το
Travellers Radio
– ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις.
Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.
Δημοσίευση σχολίου
0
Σχόλια
Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα
Η ακινησία είναι θάνατος. Στάση ζωής.
Το τέλος μπορεί να περιμένει λίγο ακόμα.
Πριν χαθούμε. Λίγο ροκ ακόμα πριν μας αγκαλιάσει οριστικά το φως.
Η μουσική είναι μονάδα μέτρησης για μας.
Ο πόνος περικλείει ελευθερία.
Όνειρα που καίγονται σαν κεριά, αφήνοντας σημάδια στα χέρια.
Χαρίζει σιωπές. Μας κάνει πιο δυνατούς.
Στο φόβο του ταξιδιού κρύβεται η συνέχεια.
Η συλλογή των κομματιών μας.
Αυτό το ροκ δεν θα τελειώσει ποτέ.
Όλα είναι δρόμος.
— Σταύρος Σταυρόπουλος
Η μουσική είναι δική μας.
Είναι εμείς.
Και όπως εμείς, είναι πάντα εδώ.
Μας περιβάλλει σαν τα άπειρα σωματίδια της ζωής.
Δεν φαίνεται.
Μόνο νιώθεται.
Όπως η ζωή.
Η Ροκ Είναι Τούτο
Πέτρα που κυλάει,
ανατρέπει, αμφισβητεί,
δεν πείθεται και δε σταματάει,
κόντρα στα κρατούντα,
κόντρα σε όσα οι άλλοι θεωρούν δεδομένα.
Henry David Thoreau
«Όταν ακούω μουσική,
Δεν νιώθω κανέναν κίνδυνο.
Είμαι άτρωτος.
Δεν βλέπω εχθρό.
Είμαι συγγενής με τους παλαιότερους χρόνους και με τους νεότερους.»
Alexis Korner
«Σε όλη μου τη ζωή πρέπει να υπέφερα από βαριά σχιζοφρένεια.
Ο ένας μου εαυτός, αυτός που ακούει ό,τι δεν μπορεί να παίξει ο άλλος,
είναι αυτός που κυριαρχεί...»
Robert Fripp
«Η μουσική είναι το κρασί
που γεμίζει το φλιτζάνι της σιωπής.»
Alan Watts
“When we dance, the journey itself is the point,
as when we play music the playing itself is the point.
And exactly the same thing is true in meditation.
Meditation is the discovery that the point of life
is always arrived at in the immediate moment.”
Always Somewhere ॐ Travelling through sound & silence
🎙️ Ακούς το
Travellers Radio
– ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις.
Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.
□ Travellers Radio
MOOD OF THE DAY
«"Ούτε η Ελλάδα, ούτε ο πλανήτης ανήκουν στους φασίστες και στους μισανθρώπους. Οι μετανάστες, οι πρόσφυγες, όσους η ανάγκη οδήγησε εδώ κι εκεί, από όπου κι αν έρχονται, όπου κι αν πηγαίνουν, είναι το ίδιο αδέρφια μας, όπως τα αδέρφια μας οι Έλληνες μετανάστες. Κι επειδή είναι αδέρφια μας, ο τόπος μας είναι τόπος τους, και ο τόπος τους είναι τόπος μας...
...Το μόνο απαραβίαστο σύνορο είναι η ανθρωπιά. Το μόνο διαβατήριο για να πορεύεται κανείς στον κόσμο του Ανθρώπου, είτε τρώει χοιρινό είτε όχι, είτε πιστεύει στο Χριστό είτε όχι, είναι η αλληλεγγύη σε όσους την χρειάζονται"
»
0 Σχόλια
Μοιράσου τις σκέψεις σου για τη μουσική – κάθε άποψη προσθέτει στο ταξίδι μας.
Έχεις προτάσεις; Κομμάτια που αγαπάς;
γράψε μας τι σκέφτεσαι!