Παρά το μικρό της ανάστημα (μόλις 1,50 μ.) και το γεγονός ότι πάσχει από χρόνια παγκρεατίτιδα – ασθένεια που δεν της επιτρέπει να καταναλώνει αλκοόλ, καπνό ή ακόμη και καφέ – κατάφερε να εντυπωσιάσει το κοινό ήδη από τις πρώτες εμφανίσεις της. Η χαρακτηριστική, δυνατή και γεμάτη συναίσθημα φωνή της έκανε αίσθηση σε ζωντανό φεστιβάλ του TBS Radio, οδηγώντας την γρήγορα σε συμβόλαιο με δισκογραφική εταιρεία.
Τις επόμενες δεκαετίες συμμετείχε σε συναυλίες, ηχογραφήσεις και θεατρικές παραγωγές, διατηρώντας έντονη παρουσία μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του '90. Η οικονομική ύφεση στην Ιαπωνία επηρέασε σοβαρά τη δισκογραφική της εταιρεία και η καριέρα της μπήκε σε αναγκαστική παύση μέχρι το 2008.
Παρότι ποτέ δεν έγινε μεγάλη εμπορική σταρ, απέκτησε ένα ιδιαίτερα πιστό κοινό, κυρίως στη Γιοκοχάμα, πόλη που αγαπούσε βαθιά και στην οποία αφιέρωσε πολλά τραγούδια της. Στη δεκαετία του '80 απέκτησε το προσωνύμιο «Η Madonna των Νυχτερινών Ραδιοφωνικών Εκπομπών».
Σήμερα θεωρείται μία από τις σημαντικότερες μορφές του ιαπωνικού folk και συνεχίζει να εμφανίζεται ζωντανά.
Ένα αριστούργημα της ιαπωνικής μουσικής των '70s
Το Tobimasu θεωρείται πλέον κλασικό άλμπουμ της ιαπωνικής μουσικής σκηνής της δεκαετίας του '70 και αποτελεί ιδανική εισαγωγή στον ιδιαίτερο κόσμο της Hako Yamasaki.
Με βασικά όργανα την ακουστική κιθάρα, το πιάνο και διακριτικά έγχορδα, το άλμπουμ βασίζεται κυρίως στη συγκλονιστική φωνή της.
Η παραγωγή είναι απολύτως αναλογική και λιτή, χωρίς περιττές υπερβολές. Μέσα από ένα μοναδικό πάντρεμα folk, blues, jazz αλλά και παραδοσιακών ιαπωνικών στοιχείων, δημιουργείται μια ατμόσφαιρα γεμάτη μελαγχολία, δύναμη και εσωτερική ένταση.
Οι βασικές θεματικές των στίχων είναι: η νοσταλγία ο χρόνος η φύση η αγάπη η μνήμη
Είτε στο Kazaguruma, είτε στο Hashi Mukou No Ie, είτε στο δραματικό Sayonara No Kane με το δακρύβρεχτο ηλεκτρικό solo, η τραγουδίστρια σηκώνει κάθε κομμάτι στους ώμους της και το τυλίγει σε μια ατμόσφαιρα εγκατάλειψης, θλίψης, τραγωδίας.
Το μεγαλειώδες Sasurai — που σύμφωνα με ένα γρήγορο Google search σημαίνει “να περιπλανιέσαι μόνος σε ξένη χώρα” — συνοψίζει ουσιαστικά ολόκληρο τον δίσκο.
Πέρα από τις μουσικές ταμπέλες
Λέει ο Ιάπωνας φιλόσοφος Keiji Nishitani:
Όταν είμαστε παιδιά, κρατάμε ένα λουλούδι ή ένα φύλλο και λέμε «είναι ένα λουλούδι» ή «είναι ένα χορτάρι», νομίζοντας πως έτσι το κατανοήσαμε. Στην πραγματικότητα όμως γνωρίζουμε μόνο το όνομά του, όχι την ουσία του.
Το ίδιο συμβαίνει και με τα μουσικά είδη.
Η μουσική της Hako μπορεί να χαρακτηριστεί folk, rock, blues, jazz, ψυχεδελική ή ακόμη και παραδοσιακή ιαπωνική μουσική.
Στην πραγματικότητα όμως ξεπερνά όλες αυτές τις κατηγορίες και δημιουργεί ένα απόλυτα προσωπικό ύφος που διατηρεί μέχρι και σήμερα.
Χωρίς το διαδίκτυο πιθανότατα η μουσική της Hako Yamasaki θα είχε παραμείνει γνωστή μόνο σε ένα μικρό κοινό στην Ιαπωνία.
Τα μουσικά blogs της δεκαετίας του 2000 άρχισαν να ανακαλύπτουν ξεχασμένους Ιάπωνες καλλιτέχνες των '70s, δημοσιεύοντας ολόκληρους δίσκους, βιογραφίες και μεταφράσεις.
Έτσι, καλλιτέχνες όπως η Hako Yamasaki, η Yoshiko Sai, η Doji Morita και ο Yoshi Inoue απέκτησαν διεθνές κοινό και αναγνωρίστηκαν ως σημαντικές προσωπικότητες της ιαπωνικής μουσικής.
Κατά την περίοδο της οικονομικής κρίσης η Hako αναγκάστηκε να κάνει διάφορες περιστασιακές δουλειές για να επιβιώσει και απομακρύνθηκε για χρόνια από τη μουσική.
Ωστόσο, όπως έχει δηλώσει η ίδια, συνειδητοποίησε ότι δεν μπορούσε να ζήσει χωρίς να τραγουδά.
Έτσι επέστρεψε στις ζωντανές εμφανίσεις, αποφασισμένη να συνεχίσει να τραγουδά όσο της το επιτρέπουν οι δυνάμεις της.
🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

0 Σχόλια
Μοιράσου τις σκέψεις σου για τη μουσική – κάθε άποψη προσθέτει στο ταξίδι μας.
Έχεις προτάσεις; Κομμάτια που αγαπάς;
γράψε μας τι σκέφτεσαι!