Το “Sin separarnos más” παρουσιάζει τους Vox Dei σε μια από τις πιο ώριμες στιγμές τους, με έναν ήχο που συνδυάζει folk‑rock
Οι Vox Dei, ένα από τα σημαντικότερα συγκροτήματα της αργεντίνικης rock σκηνής των αρχών της δεκαετίας του ’70, καθιερώθηκαν για τον συνδυασμό folk, rock και ψυχεδελικών στοιχείων, σε μια εποχή όπου η μουσική της Λατινικής Αμερικής αναζητούσε νέα ταυτότητα. Το “Sin separarnos más” αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα αυτής της περιόδου: ένα κομμάτι που στηρίζεται στη μελωδικότητα, στις καθαρές κιθάρες και στη φωνητική προσέγγιση που δίνει έμφαση στην απλότητα και την άμεση επικοινωνία.
Το τραγούδι αναδεικνύει τη χημεία των Willy Quiroga, Ricardo Soulé και Rubén Basoalto, με τις κιθάρες να κινούνται σε folk‑rock μοτίβα και τη ρυθμική βάση να παραμένει σταθερή και διακριτική. Η παραγωγή της εποχής είναι λιτή, χωρίς περιττές παρεμβάσεις, επιτρέποντας στη μελωδία και στη φωνή να βρίσκονται στο επίκεντρο. Η δομή του κομματιού είναι άμεση, με καθαρή ανάπτυξη και χωρίς πειραματισμούς, στοιχείο που το καθιστά από τις πιο προσιτές στιγμές του ρεπερτορίου των Vox Dei.
Η ιστορική σημασία του “Sin separarnos más” έγκειται στο ότι αποτυπώνει την πιο μελωδική πλευρά ενός συγκροτήματος που συχνά συνδέεται με πιο σύνθετες και concept δουλειές, όπως το εμβληματικό La Biblia (1971). Το κομμάτι λειτουργεί ως υπενθύμιση της ευελιξίας των Vox Dei και της ικανότητάς τους να κινούνται ανάμεσα σε διαφορετικές εκφραστικές κατευθύνσεις, χωρίς να χάνουν την ταυτότητά τους. Το “Sin separarnos más” ανήκει στο άλμπουμ Jeremías, Pies de Plomo το οποίο ηχογραφήθηκε το 1972 και κυκλοφόρησε το 1973., μία από τις πιο σημαντικές κυκλοφορίες των Vox Dei.
Αυτό συμβαίνει συχνά με δίσκους της εποχής στην Αργεντινή λόγω παραγωγής, λογοκρισίας, οικονομικών θεμάτων ή προγραμματισμού.
🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

0 Σχόλια
Μοιράσου τις σκέψεις σου για τη μουσική – κάθε άποψη προσθέτει στο ταξίδι μας.
Έχεις προτάσεις; Κομμάτια που αγαπάς;
γράψε μας τι σκέφτεσαι!