Το “Welcome to the Machine” κυκλοφόρησε το 1975 στο άλμπουμ Wish You Were Here, την ένατη στούντιο δουλειά των Pink Floyd και μία από τις πιο επιδραστικές κυκλοφορίες της δεκαετίας. Το τραγούδι γράφτηκε από τον Roger Waters, ο οποίος εκείνη την περίοδο διαμόρφωνε ήδη το εννοιολογικό πλαίσιο που θα καθόριζε την επόμενη δημιουργική φάση της μπάντας.
Η σύνθεση αποτελεί μια ευθεία κριτική στη μουσική βιομηχανία, παρουσιάζοντας τον καλλιτέχνη ως προϊόν ενός απρόσωπου συστήματος που απαιτεί συμμόρφωση και θυσία της δημιουργικής ταυτότητας.
Η ηχογράφηση πραγματοποιήθηκε στα Abbey Road Studios, με παραγωγή από τους Pink Floyd και τον Brian Humphries. Το τραγούδι αξιοποιεί τεχνικές που ήταν πρωτοποριακές για την εποχή
Η πρόσφατη κυκλοφορία του επίσημου βίντεο στο YouTube εντάσσεται στη στρατηγική των Pink Floyd να ανανεώσουν το οπτικό τους αρχείο με σύγχρονη ψηφιακή επεξεργασία. Το video αξιοποιεί αναβαθμισμένο animation που βασίζεται στην αισθητική του Gerald Scarfe, διατηρώντας την εμβληματική βιομηχανική ατμόσφαιρα του πρωτότυπου υλικού. Μηχανικά μοτίβα, γεωμετρικές μορφές και ψυχρά χρώματα συνθέτουν ένα οπτικό περιβάλλον που ενισχύει την αίσθηση αποξένωσης και τεχνολογικής κυριαρχίας — στοιχεία που αποτελούν τον πυρήνα της σύνθεσης του Waters. Η νέα έκδοση προσφέρει υψηλότερη ανάλυση, καθαρότερη κίνηση και μεγαλύτερη πιστότητα στην αρχική καλλιτεχνική πρόθεση, καθιστώντας το τραγούδι εκ νέου επίκαιρο για το σύγχρονο κοινό.
Το Wish You Were Here κυκλοφόρησε στις 12 Σεπτεμβρίου 1975 και έφτασε στο Νο.1 σε ΗΠΑ και Ηνωμένο Βασίλειο. Το “Welcome to the Machine” δεν κυκλοφόρησε ως single, αλλά αποτελεί σταθερό σημείο αναφοράς στις ζωντανές εμφανίσεις της μπάντας και στις μεταγενέστερες συλλογές. Το νέο επίσημο βίντεο εντάσσεται στις πρόσφατες ψηφιακές επανεκδόσεις του συγκροτήματος, οι οποίες στοχεύουν στη διατήρηση και ανανέωση του οπτικοακουστικού αρχείου των Pink Floyd για τις νεότερες γενιές ακροατών.
🎙️ Ακούς το
Travellers Radio
– ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις.
Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.
Η ακινησία είναι θάνατος. Στάση ζωής.
Το τέλος μπορεί να περιμένει λίγο ακόμα.
Πριν χαθούμε. Λίγο ροκ ακόμα πριν μας αγκαλιάσει οριστικά το φως.
Η μουσική είναι μονάδα μέτρησης για μας.
Ο πόνος περικλείει ελευθερία.
Όνειρα που καίγονται σαν κεριά, αφήνοντας σημάδια στα χέρια.
Χαρίζει σιωπές. Μας κάνει πιο δυνατούς.
Στο φόβο του ταξιδιού κρύβεται η συνέχεια.
Η συλλογή των κομματιών μας.
Αυτό το ροκ δεν θα τελειώσει ποτέ.
Όλα είναι δρόμος.
— Σταύρος Σταυρόπουλος
Η μουσική είναι δική μας.
Είναι εμείς.
Και όπως εμείς, είναι πάντα εδώ.
Μας περιβάλλει σαν τα άπειρα σωματίδια της ζωής.
Δεν φαίνεται.
Μόνο νιώθεται.
Όπως η ζωή.
Η Ροκ Είναι Τούτο
Πέτρα που κυλάει,
ανατρέπει, αμφισβητεί,
δεν πείθεται και δε σταματάει,
κόντρα στα κρατούντα,
κόντρα σε όσα οι άλλοι θεωρούν δεδομένα.
Henry David Thoreau
«Όταν ακούω μουσική,
Δεν νιώθω κανέναν κίνδυνο.
Είμαι άτρωτος.
Δεν βλέπω εχθρό.
Είμαι συγγενής με τους παλαιότερους χρόνους και με τους νεότερους.»
Alexis Korner
«Σε όλη μου τη ζωή πρέπει να υπέφερα από βαριά σχιζοφρένεια.
Ο ένας μου εαυτός, αυτός που ακούει ό,τι δεν μπορεί να παίξει ο άλλος,
είναι αυτός που κυριαρχεί...»
Robert Fripp
«Η μουσική είναι το κρασί
που γεμίζει το φλιτζάνι της σιωπής.»
Alan Watts
“When we dance, the journey itself is the point,
as when we play music the playing itself is the point.
And exactly the same thing is true in meditation.
Meditation is the discovery that the point of life
is always arrived at in the immediate moment.”
Always Somewhere ॐ Travelling through sound & silence
0 Σχόλια
Μοιράσου τις σκέψεις σου για τη μουσική – κάθε άποψη προσθέτει στο ταξίδι μας.
Έχεις προτάσεις; Κομμάτια που αγαπάς;
γράψε μας τι σκέφτεσαι!