Ο Jimmy Page υπογράφει ένα από τα πιο ιδιαίτερα soundtrack των early ’80s, συνδυάζοντας blues‑rock, ηλεκτρικά textures και κινηματογραφική ένταση για το sequel του Death Wish.
Το Death Wish II: The Original Soundtrack – Music by Jimmy Page κυκλοφόρησε στις 15 Φεβρουαρίου 1982 από τη Swan Song Records, αποτελώντας την πρώτη ολοκληρωμένη δισκογραφική δουλειά του Page μετά τη διάλυση των Led Zeppelin. Η ηχογράφηση πραγματοποιήθηκε στο προσωπικό του στούντιο, The Sol, Cookham, τον Αύγουστο και Σεπτέμβριο του 1981, έπειτα από πρόσκληση του σκηνοθέτη Michael Winner, γείτονα και προσωπικού του φίλου
Μουσικά, το soundtrack κινείται ανάμεσα στο blues‑rock, το instrumental rock και ηλεκτρονικά στοιχεία της εποχής, με χρήση synthesizers, κιθάρας, theremin και πειραματικών ηχητικών υφών.
Το άλμπουμ περιλαμβάνει κομμάτια όπως τα «Who’s to Blame», «The Chase», «City Sirens» και «Jill’s Theme», τα οποία συνδυάζουν rock ενέργεια με σκοτεινή, αστική αισθητική. Στις ηχογραφήσεις συμμετείχαν μουσικοί όπως ο Dave Mattacks (drums), ο Gordon Edwards (electric piano) και ο Chris Farlowe (φωνητικά), ενώ ο Page ανέλαβε κιθάρες, μπάσο, σύνθεση και παραγωγή
Το soundtrack κυκλοφόρησε σε πολλαπλές εκδόσεις (LP, κασέτα, μεταγενέστερα CD), με διάρκεια περίπου 37 λεπτών. Το άλμπουμ θεωρείται μέρος της μετα‑Zeppelin περιόδου του Page, κατά την οποία αναζητούσε νέα δημιουργική ταυτότητα. Η συνεργασία με τον Michael Winner οδήγησε αργότερα και στη συμμετοχή του Page στο soundtrack του Death Wish 3. Παρότι το Death Wish II δεν γνώρισε εμπορική επιτυχία, παραμένει σημαντικό τεκμήριο της μετάβασης του Page από το rock stardom στη συνθετική, κινηματογραφική δημιουργία. Το άλμπουμ έχει επανεκδοθεί αρκετές φορές και παραμένει αντικείμενο ενδιαφέροντος για συλλέκτες και fans της εποχής.
🎙️ Ακούς το
Travellers Radio
– ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις.
Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.
Η ακινησία είναι θάνατος. Στάση ζωής.
Το τέλος μπορεί να περιμένει λίγο ακόμα.
Πριν χαθούμε. Λίγο ροκ ακόμα πριν μας αγκαλιάσει οριστικά το φως.
Η μουσική είναι μονάδα μέτρησης για μας.
Ο πόνος περικλείει ελευθερία.
Όνειρα που καίγονται σαν κεριά, αφήνοντας σημάδια στα χέρια.
Χαρίζει σιωπές. Μας κάνει πιο δυνατούς.
Στο φόβο του ταξιδιού κρύβεται η συνέχεια.
Η συλλογή των κομματιών μας.
Αυτό το ροκ δεν θα τελειώσει ποτέ.
Όλα είναι δρόμος.
— Σταύρος Σταυρόπουλος
Η μουσική είναι δική μας.
Είναι εμείς.
Και όπως εμείς, είναι πάντα εδώ.
Μας περιβάλλει σαν τα άπειρα σωματίδια της ζωής.
Δεν φαίνεται.
Μόνο νιώθεται.
Όπως η ζωή.
Η Ροκ Είναι Τούτο
Πέτρα που κυλάει,
ανατρέπει, αμφισβητεί,
δεν πείθεται και δε σταματάει,
κόντρα στα κρατούντα,
κόντρα σε όσα οι άλλοι θεωρούν δεδομένα.
Henry David Thoreau
«Όταν ακούω μουσική,
Δεν νιώθω κανέναν κίνδυνο.
Είμαι άτρωτος.
Δεν βλέπω εχθρό.
Είμαι συγγενής με τους παλαιότερους χρόνους και με τους νεότερους.»
Alexis Korner
«Σε όλη μου τη ζωή πρέπει να υπέφερα από βαριά σχιζοφρένεια.
Ο ένας μου εαυτός, αυτός που ακούει ό,τι δεν μπορεί να παίξει ο άλλος,
είναι αυτός που κυριαρχεί...»
Robert Fripp
«Η μουσική είναι το κρασί
που γεμίζει το φλιτζάνι της σιωπής.»
Alan Watts
“When we dance, the journey itself is the point,
as when we play music the playing itself is the point.
And exactly the same thing is true in meditation.
Meditation is the discovery that the point of life
is always arrived at in the immediate moment.”
Always Somewhere ॐ Travelling through sound & silence
0 Σχόλια
Μοιράσου τις σκέψεις σου για τη μουσική – κάθε άποψη προσθέτει στο ταξίδι μας.
Έχεις προτάσεις; Κομμάτια που αγαπάς;
γράψε μας τι σκέφτεσαι!