Ο Pete Townshend έγραψε το τραγούδι εμπνευσμένος από την οργή και την ανασφάλεια που ένιωθε ως νεαρός στο μεταπολεμικό Λονδίνο, αλλά και από μια σύγκρουση που είχε με μια γυναίκα της υψηλής κοινωνίας που του υποτίμησε το αυτοκίνητο (μία Bentley που είχε αγοράσει φτηνά).
Το "My Generation" θεωρείται ύμνος της νεανικής αμφισβήτησης και της mod κουλτούρας του Λονδίνου στα '60s.
Το τραγούδι εκφράζει τη δυσαρέσκεια των νέων απέναντι στο κατεστημένο και τις παλιότερες γενιές.
Η διάσημη ατάκα "Hope I die before I get old" έγινε σύμβολο της ροκ επανάστασης και της νεανικής αμφισβήτησης.
Ο Roger Daltrey τραγουδάει με χαρακτηριστικό «τραυλισμό» ("People try to put us d-d-down"), κάτι που αρχικά ήταν αυθόρμητο στο στούντιο και τελικά κράτησαν γιατί πρόσθετε ένταση και εκφραστικότητα στο μήνυμα.
Το μπάσο του John Entwistle (ιδίως το εκπληκτικό του solo) είναι πρωτοποριακό και θεωρείται ένα από τα πρώτα μπάσο-solos στην ιστορία της ροκ.
Τα τύμπανα του Keith Moon είναι εκρηκτικά και απρόβλεπτα, δίνοντας στο κομμάτι μια αίσθηση χάους και επαναστατικότητας.
Στιλιστικά, το τραγούδι κινείται ανάμεσα στο rhythm and blues και το πρώτο κύμα της hard rock, προλογίζοντας το επερχόμενο heavy rock των 70s.
Το τραγούδι έφτασε στο Νο. 2 των UK Charts (και θα είχε φτάσει Νο.1 αν δεν ήταν για τους The Seekers εκείνη την εβδομάδα!).
Θεωρείται ένα από τα πιο σημαντικά ροκ τραγούδια όλων των εποχών. Το περιοδικό Rolling Stone το έχει τοποθετήσει μέσα στα 500 καλύτερα τραγούδια όλων των εποχών.
Το "My Generation" συνδέθηκε για πάντα με το όνομα των Who και το ροκ πνεύμα της εποχής.
Δεν ήταν απλώς τραγούδι. Ήταν κραυγή.
Το "My Generation" βγήκε το 1965 και τίναξε τα πάντα στον αέρα.
Σπασμένα ηχεία, μια κιθάρα έτοιμη να διαλυθεί στο πάτωμα – ήταν το αληθινό χάος που έψαχνε η νεολαία.
«Hope I die before I get old» – μια γροθιά στο κατεστημένο.
Σήμερα; Ακόμα ένας ύμνος για όσους δεν κάνουν πίσω.
Δημοσίευση σχολίου
0
Σχόλια
Latest from Travellers Radio
🎙️ Travellers Radio Feed
Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα
Η ακινησία είναι θάνατος. Στάση ζωής.
Το τέλος μπορεί να περιμένει λίγο ακόμα.
Πριν χαθούμε. Λίγο ροκ ακόμα πριν μας αγκαλιάσει οριστικά το φως.
Η μουσική είναι μονάδα μέτρησης για μας.
Ο πόνος περικλείει ελευθερία.
Όνειρα που καίγονται σαν κεριά, αφήνοντας σημάδια στα χέρια.
Χαρίζει σιωπές. Μας κάνει πιο δυνατούς.
Στο φόβο του ταξιδιού κρύβεται η συνέχεια.
Η συλλογή των κομματιών μας.
Αυτό το ροκ δεν θα τελειώσει ποτέ.
Όλα είναι δρόμος.
— Σταύρος Σταυρόπουλος
Η μουσική είναι δική μας.
Είναι εμείς.
Και όπως εμείς, είναι πάντα εδώ.
Μας περιβάλλει σαν τα άπειρα σωματίδια της ζωής.
Δεν φαίνεται.
Μόνο νιώθεται.
Όπως η ζωή.
Η Ροκ Είναι Τούτο
Πέτρα που κυλάει,
ανατρέπει, αμφισβητεί,
δεν πείθεται και δε σταματάει,
κόντρα στα κρατούντα,
κόντρα σε όσα οι άλλοι θεωρούν δεδομένα.
Henry David Thoreau
«Όταν ακούω μουσική,
Δεν νιώθω κανέναν κίνδυνο.
Είμαι άτρωτος.
Δεν βλέπω εχθρό.
Είμαι συγγενής με τους παλαιότερους χρόνους και με τους νεότερους.»
Alexis Korner
«Σε όλη μου τη ζωή πρέπει να υπέφερα από βαριά σχιζοφρένεια.
Ο ένας μου εαυτός, αυτός που ακούει ό,τι δεν μπορεί να παίξει ο άλλος,
είναι αυτός που κυριαρχεί...»
Robert Fripp
«Η μουσική είναι το κρασί
που γεμίζει το φλιτζάνι της σιωπής.»
Alan Watts
“When we dance, the journey itself is the point,
as when we play music the playing itself is the point.
And exactly the same thing is true in meditation.
Meditation is the discovery that the point of life
is always arrived at in the immediate moment.”
Always Somewhere ॐ Travelling through sound & silence
0 Σχόλια
Μοιράσου τις σκέψεις σου για τη μουσική – κάθε άποψη προσθέτει στο ταξίδι μας.
Έχεις προτάσεις; Κομμάτια που αγαπάς;
γράψε μας τι σκέφτεσαι!