Ο Michael Roland Ratledge (6 Μαΐου 1943 – 5 Φεβρουαρίου 2025) ήταν Βρετανός μουσικός. Ως μέρος της σκηνής του Canterbury , ήταν ιδρυτικό μέλος των Soft Machine . Ήταν το τελευταίο ιδρυτικό μέλος που αποχώρησε από την ομάδα, το 1976.
Ο Ratledge γεννήθηκε στο Μέιντστοουν του Κεντ , γιος ενός διευθυντή δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στο Καντέρμπουρι . Ως παιδί, εκπαιδεύτηκε στην κλασική μουσική, το μόνο είδος μουσικής που παιζόταν στο σπίτι των γονιών του. Έμαθε να παίζει πιάνο και με τον φίλο του Brian Hopper , τον οποίο είχε γνωρίσει στο Simon Langton Grammar School for Boys στο Canterbury, έπαιζε κλασικό πιάνο.
Το 1966, οι φίλοι του Ratledge έφτιαχναν ένα νέο συγκρότημα, τους Soft Machine , και του ζήτησαν να γίνει μέλος. Το συγκρότημα περιλάμβανε τους Robert Wyatt , Daevid Allen και Kevin Ayers . Υπήρξαν πολλές αλλαγές με τα χρόνια. Η αποχώρηση του Wyatt το 1971 άφησε τον Ratledge ως το μόνο ιδρυτικό μέλος, ενώ η αποχώρηση του Hugh Hopper το 1973 (ο οποίος έγινε μέλος το 1968) άφησε τον Ratledge ως το μόνο μέλος από τη δεκαετία του 1960 που εξακολουθεί να είναι στο συγκρότημα.
Τον Νοέμβριο του 1973, ο Ratledge συμμετείχε σε μια ζωντανή εμφάνιση του Mike Oldfield 's Tubular Bells για το BBC. Το 1976, ο Ratledge αποφάσισε να αφήσει τους Soft Machine για να χτίσει μια σόλο καριέρα, αφήνοντας το συγκρότημα υπό την ηγεσία του Karl Jenkins . Ο Ratledge έχτισε ένα στούντιο και συνέθεσε μια παρτιτούρα για την ταινία Riddles of the Sphinx , η οποία χρησιμοποίησε ένα πρωτότυπο συνθεσάιζερ που κατασκεύασε με τον φίλο του Denys Irving .
Ως το μακροβιότερο μέλος των Soft Machine, ο Ratledge ήταν μέρος των αλλαγών της μπάντας στη μουσική κατεύθυνση από την ψυχεδελική μουσική στην τζαζ-ροκ . Στη δεκαετία του 1980, ο Ratledge δραστηριοποιήθηκε ως συνθέτης και μουσικός παραγωγός για διαφημίσεις και το θέατρο. Το 1995, οι Ratledge, Karl Jenkins και Miriam Stockley ( Adiemus) κυκλοφόρησαν το Songs of Sanctuary , το οποίο ο Ratledge σε συμπαραγωγή με τον Karl Jenkins για το οποίο προγραμμάτισε τα ηλεκτρονικά κρουστά.
Δημοσίευση σχολίου
0
Σχόλια
Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα
Η ακινησία είναι θάνατος. Στάση ζωής.
Το τέλος μπορεί να περιμένει λίγο ακόμα.
Πριν χαθούμε. Λίγο ροκ ακόμα πριν μας αγκαλιάσει οριστικά το φως.
Η μουσική είναι μονάδα μέτρησης για μας.
Ο πόνος περικλείει ελευθερία.
Όνειρα που καίγονται σαν κεριά, αφήνοντας σημάδια στα χέρια.
Χαρίζει σιωπές. Μας κάνει πιο δυνατούς.
Στο φόβο του ταξιδιού κρύβεται η συνέχεια.
Η συλλογή των κομματιών μας.
Αυτό το ροκ δεν θα τελειώσει ποτέ.
Όλα είναι δρόμος.
— Σταύρος Σταυρόπουλος
Η μουσική είναι δική μας.
Είναι εμείς.
Και όπως εμείς, είναι πάντα εδώ.
Μας περιβάλλει σαν τα άπειρα σωματίδια της ζωής.
Δεν φαίνεται.
Μόνο νιώθεται.
Όπως η ζωή.
Η Ροκ Είναι Τούτο
Πέτρα που κυλάει,
ανατρέπει, αμφισβητεί,
δεν πείθεται και δε σταματάει,
κόντρα στα κρατούντα,
κόντρα σε όσα οι άλλοι θεωρούν δεδομένα.
Henry David Thoreau
«Όταν ακούω μουσική,
Δεν νιώθω κανέναν κίνδυνο.
Είμαι άτρωτος.
Δεν βλέπω εχθρό.
Είμαι συγγενής με τους παλαιότερους χρόνους και με τους νεότερους.»
Alexis Korner
«Σε όλη μου τη ζωή πρέπει να υπέφερα από βαριά σχιζοφρένεια.
Ο ένας μου εαυτός, αυτός που ακούει ό,τι δεν μπορεί να παίξει ο άλλος,
είναι αυτός που κυριαρχεί...»
Robert Fripp
«Η μουσική είναι το κρασί
που γεμίζει το φλιτζάνι της σιωπής.»
Alan Watts
“When we dance, the journey itself is the point,
as when we play music the playing itself is the point.
And exactly the same thing is true in meditation.
Meditation is the discovery that the point of life
is always arrived at in the immediate moment.”
Always Somewhere ॐ Travelling through sound & silence
0 Σχόλια
Μοιράσου τις σκέψεις σου για τη μουσική – κάθε άποψη προσθέτει στο ταξίδι μας.
Έχεις προτάσεις; Κομμάτια που αγαπάς;
γράψε μας τι σκέφτεσαι!