Τον Σεπτέμβριο του 1970 ηχογραφήθηκε στην Αγγλία ένα συγκλονιστικό άλμπουμ που δεν είδε το φως της δημοσιότητας. Ευτυχώς η μουσική των Noir ήταν πολύ καλή για να μείνει έτσι.
Οι Noir αποτελούνταν από τέσσερις μαύρους μουσικούς. Ο Barry Ford στα κρουστά, ο Tony Cole στα πλήκτρα, ο Roy Williams στο μπάσο και ο Gordon Hunt στην κιθάρα. Οι τέσσερις τραγουδούσαν. Ο Barry και ο Tony πήραν ο καθένας τα κύρια φωνητικά στα μισά από τα τραγούδια και τα άλλα δύο ακολούθησαν με την καρδιά τους. Η ταξινόμηση αυτού του άλμπουμ σε μουσικό είδος είναι λίγο πονοκέφαλος. Στο άλμπουμ έχουμε progressive rock, soul, R'n'B, blues, και λίγο jazz με gospel.
Οι τέσσερις μουσικοί αυτού του βραχύβιου αγγλικού γκρουπ είχαν μεγάλη έμπνευση όταν συνέθεσαν και έπαιξαν τα οκτώ τραγούδια του άλμπουμ. Η ισορροπία διαφορετικών ειδών, ρυθμών, οργάνων και φωνητικών είναι τέλεια. Οι μπαλάντες ψυχής κυριαρχούν με ροκ κιθάρες ή tribal κρουστά και αρμονίες. Το επίπεδο μουσικότητας, το μαύρο πνεύμα (με την έννοια της μαύρης μουσικής) είναι τέτοιο που πρέπει να έχει κάνει περισσότερους από έναν συναδέλφους της εποχής τους, λάτρεις του blues-soul-RnB, να ζηλέψουν.
Με το σχεδόν γενικό λευκό εξώφυλλό του, την ανύπαρκτη προβολή του και τις επανεκδόσεις που μπορούν να μετρηθούν στα δάχτυλα του ενός χεριού, η λήθη δεν ήταν μακριά. Ευτυχώς, μερικοί σπάνιοι μυημένοι κατάφεραν να περάσουν αυτό το μικρό μυστικό και έτσι να κρατήσουν τη φλόγα αναμμένη με την πάροδο του χρόνου...
Δέκα λεπτά ευτυχίας με τον τίτλο Rain . Καθίστε αναπαυτικά και χαλαρώστε!
Δημοσίευση σχολίου
0
Σχόλια
Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα
Η ακινησία είναι θάνατος. Στάση ζωής.
Το τέλος μπορεί να περιμένει λίγο ακόμα.
Πριν χαθούμε. Λίγο ροκ ακόμα πριν μας αγκαλιάσει οριστικά το φως.
Η μουσική είναι μονάδα μέτρησης για μας.
Ο πόνος περικλείει ελευθερία.
Όνειρα που καίγονται σαν κεριά, αφήνοντας σημάδια στα χέρια.
Χαρίζει σιωπές. Μας κάνει πιο δυνατούς.
Στο φόβο του ταξιδιού κρύβεται η συνέχεια.
Η συλλογή των κομματιών μας.
Αυτό το ροκ δεν θα τελειώσει ποτέ.
Όλα είναι δρόμος.
— Σταύρος Σταυρόπουλος
Η μουσική είναι δική μας.
Είναι εμείς.
Και όπως εμείς, είναι πάντα εδώ.
Μας περιβάλλει σαν τα άπειρα σωματίδια της ζωής.
Δεν φαίνεται.
Μόνο νιώθεται.
Όπως η ζωή.
Η Ροκ Είναι Τούτο
Πέτρα που κυλάει,
ανατρέπει, αμφισβητεί,
δεν πείθεται και δε σταματάει,
κόντρα στα κρατούντα,
κόντρα σε όσα οι άλλοι θεωρούν δεδομένα.
Henry David Thoreau
«Όταν ακούω μουσική,
Δεν νιώθω κανέναν κίνδυνο.
Είμαι άτρωτος.
Δεν βλέπω εχθρό.
Είμαι συγγενής με τους παλαιότερους χρόνους και με τους νεότερους.»
Alexis Korner
«Σε όλη μου τη ζωή πρέπει να υπέφερα από βαριά σχιζοφρένεια.
Ο ένας μου εαυτός, αυτός που ακούει ό,τι δεν μπορεί να παίξει ο άλλος,
είναι αυτός που κυριαρχεί...»
Robert Fripp
«Η μουσική είναι το κρασί
που γεμίζει το φλιτζάνι της σιωπής.»
Alan Watts
“When we dance, the journey itself is the point,
as when we play music the playing itself is the point.
And exactly the same thing is true in meditation.
Meditation is the discovery that the point of life
is always arrived at in the immediate moment.”
Always Somewhere ॐ Travelling through sound & silence
0 Σχόλια
Μοιράσου τις σκέψεις σου για τη μουσική – κάθε άποψη προσθέτει στο ταξίδι μας.
Έχεις προτάσεις; Κομμάτια που αγαπάς;
γράψε μας τι σκέφτεσαι!