Το No Heavy Petting είναι το πέμπτο άλμπουμ του βρετανικού χαρντ ροκ συγκροτήματος UFO, το οποίο κυκλοφόρησε τον Μάιο του 1976 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Chrysalis Records"
Για το "No Heavy Petting", στου οποίου την παραγωγή βρέθηκε και πάλι ο Leo Lyons, οι UFO προσέθεσαν στην σύνθεση τους τον κιμπορντίστα Danny Peyronel των Heavy Metal Kids. Η νέα σύνθεση ηχογράφησε τον δίσκο στα "Morgan Studios" του Λονδίνου στις αρχές του 1976 και περιόδευσε στην Μεγάλη Βρετανία τον Απρίλιο του ίδιου έτους, με τους Nutz και Dirty Tricks να ανοίγουν τις εμφανίσεις τους. Έναν μήνα αργότερα μετέβησαν στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου ξεκίνησαν την περιοδεία τους στο φεστιβάλ "Day On The Green" ενώ κατά την διάρκεια αυτών των συναυλιών έπαιξαν μαζί με ονόματα όπως οι Fleetwood Mac, Foghat, Styx, Nazareth και Van Halen
Μετά το τέλος της αμερικάνικης περιοδείας, ο Danny Peyronel αποχώρησε από το συγκρότημα, τον Ιούλιο του 1976, δίνοντας την θέση του στον Paul Raymond των Chickenshack και Savoy Brown. Οι πρώτες ζωντανές εμφανίσεις της νέας σύνθεσης πραγματοποιήθηκαν στο κλαμπ "Marquee" του Λονδίνου, στις 18, 19 και 20 Δεκεμβρίου του 1976.
Το άλμπουμ σκαρφάλωσε στο Top-40 των σουηδικών τσαρτ και μπήκε στις χαμηλές θέσεις του καταλόγου επιτυχιών του Billboard, αλλά δεν κατάφερε για άλλη μια φορά να μπει στα βρετανικά τσαρτ. Οι κριτικές που έλαβε υπήρξαν ανάμεικτες, με το "Allmusic" να το βαθμολογεί με 2,5 / 5 αστέρια, αλλά το "Sputnik Music" να του δίνει μέσο όρο βαθμολογιών 4,1 / 5 και το "Bravewords" 9 / 10
Αυτό που δεν κατάφεραν οι ufo το 1976 το κατάφεραν 47 χρόνια μετά να είναι στο #23 UK album charts
Δημοσίευση σχολίου
0
Σχόλια
Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα
Η ακινησία είναι θάνατος. Στάση ζωής.
Το τέλος μπορεί να περιμένει λίγο ακόμα.
Πριν χαθούμε. Λίγο ροκ ακόμα πριν μας αγκαλιάσει οριστικά το φως.
Η μουσική είναι μονάδα μέτρησης για μας.
Ο πόνος περικλείει ελευθερία.
Όνειρα που καίγονται σαν κεριά, αφήνοντας σημάδια στα χέρια.
Χαρίζει σιωπές. Μας κάνει πιο δυνατούς.
Στο φόβο του ταξιδιού κρύβεται η συνέχεια.
Η συλλογή των κομματιών μας.
Αυτό το ροκ δεν θα τελειώσει ποτέ.
Όλα είναι δρόμος.
— Σταύρος Σταυρόπουλος
Η μουσική είναι δική μας.
Είναι εμείς.
Και όπως εμείς, είναι πάντα εδώ.
Μας περιβάλλει σαν τα άπειρα σωματίδια της ζωής.
Δεν φαίνεται.
Μόνο νιώθεται.
Όπως η ζωή.
Η Ροκ Είναι Τούτο
Πέτρα που κυλάει,
ανατρέπει, αμφισβητεί,
δεν πείθεται και δε σταματάει,
κόντρα στα κρατούντα,
κόντρα σε όσα οι άλλοι θεωρούν δεδομένα.
Henry David Thoreau
«Όταν ακούω μουσική,
Δεν νιώθω κανέναν κίνδυνο.
Είμαι άτρωτος.
Δεν βλέπω εχθρό.
Είμαι συγγενής με τους παλαιότερους χρόνους και με τους νεότερους.»
Alexis Korner
«Σε όλη μου τη ζωή πρέπει να υπέφερα από βαριά σχιζοφρένεια.
Ο ένας μου εαυτός, αυτός που ακούει ό,τι δεν μπορεί να παίξει ο άλλος,
είναι αυτός που κυριαρχεί...»
Robert Fripp
«Η μουσική είναι το κρασί
που γεμίζει το φλιτζάνι της σιωπής.»
Alan Watts
“When we dance, the journey itself is the point,
as when we play music the playing itself is the point.
And exactly the same thing is true in meditation.
Meditation is the discovery that the point of life
is always arrived at in the immediate moment.”
Always Somewhere ॐ Travelling through sound & silence
0 Σχόλια
Μοιράσου τις σκέψεις σου για τη μουσική – κάθε άποψη προσθέτει στο ταξίδι μας.
Έχεις προτάσεις; Κομμάτια που αγαπάς;
γράψε μας τι σκέφτεσαι!