Ο Tom Rapp (1947–2018) υπήρξε ένας από τους πιο ιδιαίτερους και υποτιμημένους τραγουδοποιούς της αμερικανικής underground σκηνής. Γεννήθηκε στη Φλόριντα και μεγάλωσε σε διάφορες πολιτείες των ΗΠΑ. Σε ηλικία 8 ετών συμμετείχε σε διαγωνισμό τραγουδιού όπου, σύμφωνα με τον ίδιο, τερμάτισε πάνω από τον… Bobby Zimmerman, τον μετέπειτα Bob Dylan — μια ιστορία που ο Rapp ανέφερε συχνά με χιούμορ.
Το 1965 σχημάτισε τους Pearls Before Swine, ένα project που συνδύαζε folk, ψυχεδέλεια, avant‑garde και πολιτικό σχολιασμό. Το ντεμπούτο τους, One Nation Underground (1967), κυκλοφόρησε από την ESP‑Disk και έγινε cult επιτυχία. Ο Rapp ήταν ο βασικός συνθέτης, στιχουργός και δημιουργικός πυρήνας του συγκροτήματος, το οποίο δεν είχε σταθερή σύνθεση.
Στα άλμπουμ της Reprise Records (1969–1971), ο Rapp ανέπτυξε έναν πιο ώριμο, ποιητικό ήχο, με κορυφαίες στιγμές τα Balaklava (1968), The Use of Ashes (1970) και City of Gold (1971). Οι στίχοι του χαρακτηρίζονται από υπόγεια πολιτική κριτική, υπαρξιακή μελαγχολία και λογοτεχνικές αναφορές.
Στα μέσα της δεκαετίας του ’70 εγκατέλειψε τη μουσική και έγινε δικηγόρος πολιτικών δικαιωμάτων, υπερασπιζόμενος μειονότητες και ανθρώπους με χαμηλό εισόδημα. Επέστρεψε στη μουσική το 1997 με το άλμπουμ A Journal of the Plague Year. Πέθανε το 2018, αφήνοντας πίσω του μια μικρή αλλά εξαιρετικά επιδραστική δισκογραφία.
Pearls Before Swine – Rocket Man: Το σκοτεινό folk‑ψυχεδελικό αριστούργημα του Tom Rapp. Κυκλοφόρησε στο The Use of Ashes (1970) και παραμένει ένα από τα πιο συγκλονιστικά αφηγηματικά τραγούδια της αμερικανικής acid‑folk.
Το “Rocket Man” των Pearls Before Swine αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά και συναισθηματικά φορτισμένα τραγούδια του Tom Rapp, του δημιουργού που καθόρισε την αμερικανική acid‑folk σκηνή στα τέλη των ’60s και στις αρχές των ’70s. Το κομμάτι κυκλοφόρησε το 1970 στο άλμπουμ The Use of Ashes, την τέταρτη δισκογραφική δουλειά του συγκροτήματος για την Reprise Records.
Το “Rocket Man” βασίζεται σε ένα ποίημα της Anne Sexton (“The Starry Night”) και αποτελεί μια σκοτεινή, λυρική αφήγηση για έναν πατέρα που ζει κυριολεκτικά και μεταφορικά «μακριά από τη Γη». Ο Rapp χρησιμοποιεί το διαστημικό ταξίδι ως αλληγορία για την αποξένωση, την απουσία και την αδυναμία σύνδεσης με τους ανθρώπους που μένουν πίσω. Η ερμηνεία του είναι χαμηλότονη, σχεδόν ψιθυριστή, με την κιθάρα και τα έγχορδα να δημιουργούν μια ατμόσφαιρα μελαγχολικής απομόνωσης.
Η παραγωγή του άλμπουμ έγινε στην Ολλανδία, με τη συμμετοχή Ολλανδών μουσικών και μελών της Royal Philharmonic Orchestra, κάτι που δίνει στο “Rocket Man” μια πιο συμφωνική διάσταση σε σχέση με τα πρώιμα έργα των Pearls Before Swine. Το κομμάτι θεωρείται από πολλούς ιστορικούς της folk ως ένα από τα πιο επιδραστικά τραγούδια της περιόδου — μάλιστα, ο Elton John και ο Bernie Taupin έχουν αναφέρει ότι ο τίτλος του δικού τους “Rocket Man” (1972) επηρεάστηκε από το τραγούδι του Rapp.
My father was a rocket man
He often went to Jupiter or Mercury, to Venus or to Mars
My mother and I would watch the sky
And wonder if a falling star
Was a ship becoming ashes with a rocket man inside
My mother and I
Never went out
Unless the sky was cloudy or the sun was blotted out
Or to escape the pain
We only went out when it rained
My father was a rocket man
He loved the world beyond the world, the sky beyond the sky
And on my mother's face, as lonely as the world in space
I could read the silent cry
That if my father fell into a star
We must not look upon that star again
My mother and I
Never went out
Unless the sky was cloudy or the sun was blotted out
Or to escape the pain
We only went out when it rained
Tears are often jewel-like
My mother's went unnoticed by my father, for his jewels were the stars
And in my father's eyes I knew he had to find
In the sanctity of distance something brighter than a star
One day they told us the sun had flared and taken him inside
My mother and I
Never went out
Unless the sky was cloudy or the sun was blotted out
Or to escape the pain
We only went out when it rained
Δημοσίευση σχολίου
0
Σχόλια
DJ Cat
ON AIR
Travellers Web Radio
Ζωντανή Ροή – Μουσική Περιπλάνηση μέσα από Rock Ιστορίες
Η ακινησία είναι θάνατος. Στάση ζωής.
Το τέλος μπορεί να περιμένει λίγο ακόμα.
Πριν χαθούμε. Λίγο ροκ ακόμα πριν μας αγκαλιάσει οριστικά το φως.
Η μουσική είναι μονάδα μέτρησης για μας.
Ο πόνος περικλείει ελευθερία.
Όνειρα που καίγονται σαν κεριά, αφήνοντας σημάδια στα χέρια.
Χαρίζει σιωπές. Μας κάνει πιο δυνατούς.
Στο φόβο του ταξιδιού κρύβεται η συνέχεια.
Η συλλογή των κομματιών μας.
Αυτό το ροκ δεν θα τελειώσει ποτέ.
Όλα είναι δρόμος.
— Σταύρος Σταυρόπουλος
Η μουσική είναι δική μας.
Είναι εμείς.
Και όπως εμείς, είναι πάντα εδώ.
Μας περιβάλλει σαν τα άπειρα σωματίδια της ζωής.
Δεν φαίνεται.
Μόνο νιώθεται.
Όπως η ζωή.
Η Ροκ Είναι Τούτο
Πέτρα που κυλάει,
ανατρέπει, αμφισβητεί,
δεν πείθεται και δε σταματάει,
κόντρα στα κρατούντα,
κόντρα σε όσα οι άλλοι θεωρούν δεδομένα.
Henry David Thoreau
«Όταν ακούω μουσική,
Δεν νιώθω κανέναν κίνδυνο.
Είμαι άτρωτος.
Δεν βλέπω εχθρό.
Είμαι συγγενής με τους παλαιότερους χρόνους και με τους νεότερους.»
Alexis Korner
«Σε όλη μου τη ζωή πρέπει να υπέφερα από βαριά σχιζοφρένεια.
Ο ένας μου εαυτός, αυτός που ακούει ό,τι δεν μπορεί να παίξει ο άλλος,
είναι αυτός που κυριαρχεί...»
Robert Fripp
«Η μουσική είναι το κρασί
που γεμίζει το φλιτζάνι της σιωπής.»
Alan Watts
“When we dance, the journey itself is the point,
as when we play music the playing itself is the point.
And exactly the same thing is true in meditation.
Meditation is the discovery that the point of life
is always arrived at in the immediate moment.”
Always Somewhere ॐ Travelling through sound & silence
MOOD OF THE DAY
«Χωρίς απόκλιση από τον κανόνα, η πρόοδος δεν είναι εφικτή.»”
»
0 Σχόλια
Μοιράσου τις σκέψεις σου για τη μουσική – κάθε άποψη προσθέτει στο ταξίδι μας.
Έχεις προτάσεις; Κομμάτια που αγαπάς;
γράψε μας τι σκέφτεσαι!