Ποτέ της δεν είχε ζήσει έτσι, ανεπιφύλακτα, κι ο λόγος ήταν ότι πάντα υπήρχε ο κίνδυνος να πονέσει, να πληγωθεί. Ο πόνος, λοιπόν, ή ο φόβος του πόνου, είναι ανασταλτικός παράγοντας. Κάπου, όμως, σε κάποια, βαθύτερη περιοχή, ο άνθρωπος θα πρέπει να έχει την ικανότητα να ζει με μεγάλη ένταση, χωρίς επιφύλαξη, γιατί δεν θα προσκολλάται στις εμπειρίες του κι έτσι δεν θα πονά.
...Να ζεις έντονα, καυτά, την κάθε εμπειρία κι όμως ν' αγαπάς χωρίς επιφυλάξεις, με ολόκληρο το είναι σου. Να ξοδεύεσαι, να χύνεις το αίμα σου, να δίνεσαι ολόκληρη σε κάθε εμπειρία, να θυσιάζεις τα πάντα, όχι για κάποιο κέρδος, αλλά γιατί δεν θα μπορείς να μην δίνεις το είναι σου, την ουσία σου. Να ζεις έτσι ώστε τίποτα να μη μένει αβίωτο ή μισοβιωμένο. Ωστόσο, δεν μπορούσε να διανοηθεί πως θάταν δυνατό να ζήσει έτσι τώρα που την είχε εγκαταλείψει εκείνο το βαθύτερο ρεύμα της ζωής. Μόνο εκείνο μπορούσε να ζήσει έτσι... ΣΟΦΙΑ ΑΝΤΖΑΚΑ,
Δημοσίευση σχολίου
0
Σχόλια
Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα
Η ακινησία είναι θάνατος. Στάση ζωής.
Το τέλος μπορεί να περιμένει λίγο ακόμα.
Πριν χαθούμε. Λίγο ροκ ακόμα πριν μας αγκαλιάσει οριστικά το φως.
Η μουσική είναι μονάδα μέτρησης για μας.
Ο πόνος περικλείει ελευθερία.
Όνειρα που καίγονται σαν κεριά, αφήνοντας σημάδια στα χέρια.
Χαρίζει σιωπές. Μας κάνει πιο δυνατούς.
Στο φόβο του ταξιδιού κρύβεται η συνέχεια.
Η συλλογή των κομματιών μας.
Αυτό το ροκ δεν θα τελειώσει ποτέ.
Όλα είναι δρόμος.
— Σταύρος Σταυρόπουλος
Η μουσική είναι δική μας.
Είναι εμείς.
Και όπως εμείς, είναι πάντα εδώ.
Μας περιβάλλει σαν τα άπειρα σωματίδια της ζωής.
Δεν φαίνεται.
Μόνο νιώθεται.
Όπως η ζωή.
Η Ροκ Είναι Τούτο
Πέτρα που κυλάει,
ανατρέπει, αμφισβητεί,
δεν πείθεται και δε σταματάει,
κόντρα στα κρατούντα,
κόντρα σε όσα οι άλλοι θεωρούν δεδομένα.
Henry David Thoreau
«Όταν ακούω μουσική,
Δεν νιώθω κανέναν κίνδυνο.
Είμαι άτρωτος.
Δεν βλέπω εχθρό.
Είμαι συγγενής με τους παλαιότερους χρόνους και με τους νεότερους.»
Alexis Korner
«Σε όλη μου τη ζωή πρέπει να υπέφερα από βαριά σχιζοφρένεια.
Ο ένας μου εαυτός, αυτός που ακούει ό,τι δεν μπορεί να παίξει ο άλλος,
είναι αυτός που κυριαρχεί...»
Robert Fripp
«Η μουσική είναι το κρασί
που γεμίζει το φλιτζάνι της σιωπής.»
Alan Watts
“When we dance, the journey itself is the point,
as when we play music the playing itself is the point.
And exactly the same thing is true in meditation.
Meditation is the discovery that the point of life
is always arrived at in the immediate moment.”
Always Somewhere ॐ Travelling through sound & silence
🎙️ Ακούς το
Travellers Radio
– ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις.
Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.
□ Travellers Radio
MOOD OF THE DAY
«"Ούτε η Ελλάδα, ούτε ο πλανήτης ανήκουν στους φασίστες και στους μισανθρώπους. Οι μετανάστες, οι πρόσφυγες, όσους η ανάγκη οδήγησε εδώ κι εκεί, από όπου κι αν έρχονται, όπου κι αν πηγαίνουν, είναι το ίδιο αδέρφια μας, όπως τα αδέρφια μας οι Έλληνες μετανάστες. Κι επειδή είναι αδέρφια μας, ο τόπος μας είναι τόπος τους, και ο τόπος τους είναι τόπος μας...
...Το μόνο απαραβίαστο σύνορο είναι η ανθρωπιά. Το μόνο διαβατήριο για να πορεύεται κανείς στον κόσμο του Ανθρώπου, είτε τρώει χοιρινό είτε όχι, είτε πιστεύει στο Χριστό είτε όχι, είναι η αλληλεγγύη σε όσους την χρειάζονται"
»
![Justin Hayward - Forever Autumn (1978) [Top Songs Of The 1970s]](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhs7ZXP8gCHzk2u9koZADcB59tLRKHABGO76D5OZZqGFnyGgMsAbQ_ops0LaFghNCZ52uMWGdoNM3VXGEJ2DrclrH9dAbXy_ZmMo7qwfiIqs6yKLete01UsRJqM2zWdwCEW5HUSykep5yDrgHYEp9BU1_rXakj1nb4fHA9DZ2kj13xOzMcahau4LhWAfNjg/w72-h72-p-k-no-nu/jpeg-optimizer_Cover%20of%20Forever%20Autumn%20by%20Jeff%20Wayne,%20Richard%20Burton,%20Justin%20Hayward.jpg)
0 Σχόλια
Μοιράσου τις σκέψεις σου για τη μουσική – κάθε άποψη προσθέτει στο ταξίδι μας.
Έχεις προτάσεις; Κομμάτια που αγαπάς;
γράψε μας τι σκέφτεσαι!