Φλέρυ Νταντωνάκη Το «Τραγούδι της Νύχτας»

Ένα κομμάτι που αποτυπώνει την πιο ριζοσπαστική πλευρά της Φλέρυς Νταντωνάκη, σε μια εποχή όπου η ελληνική μουσική σπάνια άγγιζε τέτοια εκφραστικά όρια.

Το «Τραγούδι της Νύχτας» αποτελεί μία από τις πιο χαρακτηριστικές και ακραίες ερμηνευτικές στιγμές της Φλέρυς Νταντωνάκη, μιας καλλιτέχνιδας που κινήθηκε στα όρια της ελληνικής avant‑garde. Το κομμάτι ανήκει στο album «Ανθολογία» (1975), μια συλλογή που συγκεντρώνει ηχογραφήσεις της δεκαετίας του ’60 και ’70, περιόδου κατά την οποία η Νταντωνάκη συνεργάστηκε με σημαντικούς συνθέτες και εξερεύνησε φωνητικές τεχνικές που ξεπερνούσαν τα καθιερωμένα όρια του ελληνικού τραγουδιού.

Η ερμηνεία της στο «Τραγούδι της Νύχτας» δεν ακολουθεί τη λογική της μελωδικής γραμμής. Αντίθετα, βασίζεται σε θεατρική άρθρωση, έντονη δραματουργία και χρήση φωνητικών χρωμάτων που παραπέμπουν σε ευρωπαϊκά avant‑garde ρεύματα της εποχής.

Η Φλέρυ Νταντωνάκη (1937–1998) γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης και σπούδασε μουσική και θέατρο. Συνεργάστηκε με τον Μάνο Χατζιδάκι, τον Γιάννη Μαρκόπουλο και άλλους σημαντικούς δημιουργούς, αλλά η πορεία της χαρακτηρίστηκε από έντονη καλλιτεχνική ιδιοσυγκρασία και απομάκρυνση από τα εμπορικά κυκλώματα. Η «Ανθολογία» (1975) συγκεντρώνει ηχογραφήσεις που αποτυπώνουν την ιδιαίτερη φωνητική της προσέγγιση. Το «Τραγούδι της Νύχτας» θεωρείται ένα από τα πιο χαρακτηριστικά δείγματα της θεατρικής της ερμηνείας. Παρότι δεν γνώρισε εμπορική επιτυχία, το έργο της απέκτησε cult status και επανεκτιμήθηκε από νεότερες γενιές μουσικών και ακροατών.

Εκεί σκορπισμένη στον ύπνο μουσκεύει η ψυχή

θλιμμένη αγαπιέμαι από σκεύη κουζίνας και πράματα

και κάπου στο βάθος της νύχτας αστράφτεις εσύ

σε εικόνες γεμάτες περάσματα.

Αίμα στο σώμα μου και τ' όνειρο άσπρο

γυμνή-ξαπλωμένη να τρέχω διατάζεις

φαντάζεις απόμακρος και σβήνεις σαν άστρο

αίμα στο βλέμμα μου και τ' όνειρο άσπρο

στο χώμα μπερδεύτηκα - δεν βλέπω - μ' αρπάζεις

φωνάζω σαν νήπιο μαι λέξη σαν ''άσ' το''.

Εκεί διάλυμένη στον ύπνο, βαμμένη χρυσή

με γέλια φλερτάρω ένα σκεύος κουζίνας χαράματα

και μ' ένα μπουκάλι υγρό γεννημένο εσύ

γυμνή με δικάζεις να βάλω τα κλάματα

'Να 'μαι και να 'μαι'' φωνάζω κοντά στον καθρέφτη

''γυναίκα από πέτρα μα ψυχή βιασμένη''

κοιτάζω τη φάτσα μου να βλέπει τον κλέφτη

''να 'μαι και να 'μαι'' ψελλίζω μπροστά στον καθρέφτη

διακρίνω τη χλόη μου με στάχτη βαμμένη

και κει μπρος στα πόδια μου το σώμα μου πέφτει

''να 'μαι και να 'μαι'' υστερίζω σιμά στον καθρέφτη

τον χτυπώ με γροθιά και με βλέω σπασμένη.

Ξυπνώ μουσκεμένη κοντά σ' ένα κάλπικο ψεύτη.

Ξυπνώ μουσκεμένη...

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

#FleuryDantonaki #ΤραγούδιΤηςΝύχτας #Anthologia #GreekMusic #AvantGarde #Lyra #TravellersWebRadio